Rennen.

Buiten schijnt de zon en is het lekker warm. In mijn hoofd is het bewolkt en duurt het niet lang meer voordat het zal beginnen met regenen. Als het eenmaal regent overstroomd mijn hoofd en weet ik dat het gewoon een kwestie van tijd is, voordat alles me teveel word. Problemen verdrinken in alcohol is geen optie, een dag later komt het toch terug. Het enige dat me altijd op de been hield is nu mijn grootste vijand. Met een grote boog moet ik om hem heen, maar als hij onverwachts ergens anders opduikt word het een waar gevecht. Niet tegen mijn vijand, eerder een gevecht tussen gevoel en verstand. Wel of niet. Niet of wel. Ik wilde dat ik dingen anders had aangepakt, dat ik niet zo impulsief beslis of dat ik gewoon de plekken waar mijn vijand aanwezig is ontwijk. Ontwijken, the story of my life. Ik moet niet voor alles wegrennen, maar dat is het enige dat ik nu kan doen. Rennen, zo hard als ik kan.