Onbeantwoorde liefde.

Er staat me iets bij over een videoband. We hebben geen video gekeken, niet nu de dvd mateloos populair is, al was het wel toepasselijk geweest. Maar nee, we keken een dvd. Wat we precies keken weet ik eigenlijk al niet meer, ik keek toch alleen maar naar jou. Het klinkt zo klef als ik het schrijf. Nooit had ik verwacht zoiets als dit over iemand te schrijven. Wat er was voelde zo goed, maar het opschrijven voelt onwennig. Mijn handen hebben inmiddels honderden brieven naar je geschreven, die allemaal op mijn bureau liggen te verstoffen. Ik denk eraan ze je allemaal te geven, ooit, niet nu. Misschien laat ik ze wel bundelen, maak ik er een boek van, een liefdesverhaal. “Lieve Marije” noem ik het, en daaronder zal dan mijn naam prijken. Joyce de Vries, trotse auteur van een (waargebeurd) verhaal over onbeantwoorde liefde.