Alles is lastig.

Ik voel me dronken. Licht in mijn hoofd. Mijn bed tolt en mijn gedachten doen fijn mee. Ik lijk te zoeken naar woorden die ik toch niet kan vinden en ik raak erdoor gefrustreerd. Sinds vanochtend kijk ik de hele tijd most evil en andere documentaires over seriemoordenaars. Naast mijn bed staat een bord met een witte boterham met smeerkaas en sambal, ik heb kei honger, maar geen zin om mijn bed uit te gaan voor het broodje, dus dan maar de chips die voor me ligt. Het liefst had ik jou in mijn bed gehad, omdat het fijn voelt om bij je te zijn, net als die ene nacht dat ik op dat matras op de grond lag (en jij erbij kwam). Mijn tongpiercing en smileypiercing zijn eruit door een ongelukje (dat afliep op de ehbo & ic) en daar baal ik van. Volgende week staat een weekendje zeeland op de planning, maar ik twijfel of ik wel zin heb om te gaan. Alles is zo lastig vandaag.

Bonkend hoofd.

Hoofdpijn en maagpijn, maar ik overleef het wel. Twee nieuwe broeken (en een rokje) rijker verliet ik Utrecht met de bus, terug naar Zeist. Budgetshoppen ftw! Ik heb overal verf, ben al dagen aan het schilderen, creativiteit ten top. Het is bijna weekend en ik kan bijna niet wachten, we gaan balluh tot we vallen. Mijn hoofd bonkt en mijn maag staat niet naar eten, toch eten we zo salade en pasta. Wickedly nice. Jij zit steeds in mijn hoofd (en ik weet eigenlijk niet hoe ik je eruit krijg, zeker niet na dat smsje van vanochtend). Ik wil op vakantie, naar heel ver weg, met heeel lekker weer en even niet denken aan alles. Maar het blijft bij dromen.